صُحبِ گاه مُیدید که یَه تایی در خونهَ مو دَر نَزَدِن . در که باز موکه مُودید که بله آقا غلمن . سلام و احوال پرسی ، چه خبرن غلم ؟ ایگفت که بدو تا بریمن خونهَ مصیب شو که پلو نذری شوههَ کمک هادیمن .

ای هم عکس گسکن

ما هَم رو خو موشوشت یا مونَشوشت را کفتیم دمبال غلم به طرف خونه مصیب شو . یک تا گـَسـک بستهَ تو خونه شو . کـَصاب هم هُـند تا گسکو بُکـُشـِت . مه و غلم و مصیب و کاکاش هم کمکی کصاب هَستریم . بگذریم ، چار پنج نفری به ای گسک موگناشتن تا کصاب بکشتی . بعد هم وا یه دگری پوستی موزد و گوشتونی تکه تکه موکه تا مم مصیب و دگه زنو بُشورن .

تازه به مه و غلم که کمک شو مُکردن سِـغـَنـدَک گسک و پُپ و همو که اسمش نابو ببری شدا ( بلا نسبت ) .

شما هم مَنجـَل خو بیاری تحویل بکنی تا بَش خو پلو بگیری  . اگه گیر تو نهند تـَخصیر مه نن و بگم .

ای هم عکسوی منجلوی پلویی تا باور بکنی تون .

........................................................................

ای هم عکسوی پر تحرکی از محرم به سفارش بپ گپو .

هیئت چک چکو زن توی محله .

ای هم چوکوی محله ن که دیشو عذاداری شاکرده

مراسم عذاداری توی ممبر گپ .

صَحب گاه = صبح زود

یَه تایی = یه نفر

موشوشت = شستم

مونَشوشت = نشستم

 گـَسک = بچه گاو / گاو کوچک

 کـَصاب = قصاب

 مـوگناشت = گرفتیم

وایهَ دگری = با همدیگر

سـِغـَنـدَک = شکمبه / سیرابی

پـُپ = جگر سفید 

منجل = دیگ

بش خو = سهمیه خود

تخصیر = تقصیر